Techniki dywanowe

Proces czyszczenia można podzielić na cztery etapy:

1. Usunięcie zabrudzeń nierozpuszczalnych.
2. Rozpuszczenie brudu.
3. Usunięcie brudu.
4. Suszenie.

Usunięcie zabrudzeń nierozpuszczalnych

W pewnym uproszczeniu możemy podzielić brud na trzy kategorie: nierozpuszczal­ny, rozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalny chemicznie. Po zbadaniu struktury brudu w wykładzinie okazało się, że blisko 80% zabrudzeń występujących w wykładzinie jest nierozpuszczalna.

Jedynym sensownym sposobem usunięcia zabrudzeń nierozpuszczalnych jest odkurza­nie na sucho, które powinno stanowić zarówno element codziennej pielęgnacji wykła­dziny, jak i obowiązkowy zabieg poprzedzający czyszczenie, niezależnie od stosowanej metody. Dużym błędem jest uznanie, że nie warto odkurzać wykładziny, ponieważ „brud i tak zostanie odessany w trakcie prania”. BŁĄD!!!

Ważny jest dobór odpowiedniego odkurzacza. Najskuteczniejsze są odkurzacze z wiru­jącą szczotką, która w czasie pracy rozczesuje włókna wykładziny i unosi zabrudzenia zbyt ciężkie do ruszenia tradycyjną ssawką. Ze względu na wygodę pracy najlepsze są odkurzacze kolumnowe (oczywiście z wirującą szczotką). W przypadku gdy brud zalega blisko osnowy lub runo jest mocno zbite, konieczne jest połączenie odkurzania z zabie­giem podnoszenia runa specjalnym urządzeniem tzw. Pile Lifter.

W szczególny sposób należy potraktować obszar w okolicy wejścia do obiektu. W trakcie odkurzania warto uklęknąć, rozchylić włókna wykładziny i sprawdzić, czy w głębi, na podłożu (osnowie), nie pozostały zabrudzenia. Obszar wokół wejścia, a szczególnie wycieraczki tekstylne, trzeba odkurzać systematycznie nawet kilka razy dziennie. Jeżeli nie zadbamy o regularne odkurzanie nastąpi kumulacja brudu, wykładzina „nasyci się brudem” i proces ten będzie postępował w głąb pomieszczenia.

Rozpuszczenie brudu

Po usunięciu na sucho zabrudzeń nierozpuszczalnych należy doprowadzić do rozpusz­czenia brudu, który pozostał na wykładzinie. Pojęcie „rozpuszczanie brudu” używane jest tu w znaczeniu potocznym i w zależności od rodzaju brudu oznacza oddzielenie brudu od włókna, wytworzenie emulsji (zabrudzenia na bazie oleju), czy też „zmydlenie” tłuszczu. Najrzadziej „rozpuszczanie brudu” oznacza rozpuszczanie, ale to też się zdarza w przypadku niektórych zabrudzeń na bazie wody.

Ten wstępny etap, jakim jest rozpuszczenie brudu, decyduje o skuteczności czyszczenia, a jest jednocześnie najbardziej zaniedbywany. Celem rozpuszczania brudu jest oddzielenie go od włókna wykładziny. Na skuteczność rozpuszczania brudu mają wpływ cztery czynniki: działanie chemiczne, temperatura, działanie mechaniczne oraz czas.

Działanie chemiczne

Bez zastosowania środków chemicznych, czyli detergentów połączonych z odpowiedni­mi dodatkami, możemy jedynie liczyć na niewielki efekt mechanicznej erozji brudu pod wpływem czynników fizycznych i oddzielenie śladowych ilości brudu od włókna. Trudno to nazwać profesjonalnym czyszczeniem.

Dzięki zastosowaniu środków chemicznych osiągamy:

  • obniżenie napięcia powierzchniowego wody oraz oddzielenie brudu od włókna,
  • emulsyfikację zabrudzeń o charakterze oleistym, czyli mówiąc prościej, rozbicie tych zabrudzeń na drobne cząsteczki i wytworzenie zawiesiny,
  • zmianę tłuszczy w mydło, które następnie możemy rozpuścić w wodzie i wypłukać,
  • otoczenie cząstek brudu ładunkiem elektrostatycznym tak, aby zostały oddzielone od włókna i od siebie nawzajem.

Opisane powyżej działanie chemii stanowi esencję profesjonalnego czyszczenia i po­zwala zrozumieć przyczyny, dla których udaje się nam usunąć brud z wykładziny lub ponosimy porażkę.

Suszenie

Zalecane jest, aby w miarę możliwości wykładzina po czyszczeniu nie była eksploato­wana do momentu całkowitego wyschnięcia. Jest to podyktowane dużą wrażliwością wykładziny na ponowne zabrudzanie czy też deformację runa, w czasie gdy wykładzina jest wilgotna.

Po zakończeniu czyszczenia powinniśmy wykonać szereg czynności w celu stworzenia właściwych warunków schnięcia:

  • Runo należy zaczesać w jednym kierunku, szczególnie w przypadku wykładzin tkanych oraz tuftowanych ciętych.
  • Należy upewnić się, czy nóżki mebli nie spowodują przebarwienia bejcą w przypadku drewnianych lub rdzą w przypadku metalowych. W razie potrzeby należy pod nóżki podłożyć podkładki z folii PCV lub twardego styropianu. Jeśli meble mają cokoły, warto rozważyć postawienie ich na kostkach twardego styropianu, żeby wyeliminować ryzyko przebarwień i ułatwić cyrkulację powietrza.
  • W pomieszczeniu należy zapewnić odpowiednią cyrkulację powietrza, usuwanie wilgot­nego powietrza, oraz ogrzewanie w celu przyspieszenia odparowywania. Największy wpływ na szybkość suszenia ma wilgotność powietrza.
Live Chat Software